Το κρίταμο το πρωτογνώρισα από τα διηγήματα του Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη. Περιέγραφε
τη συνήθεια των βοσκών της Σκιάθου να κατεβάζουν τα κοπάδια τους στο γιαλό, για
να φάνε, εκτός από αλάτι, κρίταμα και αρμύρες, για να νοστιμίσει το κρέας τους!
Αργότερα γνώρισα το φυτό ανθισμένο ένα καλοκαίρι στις βραχώδεις παραλίες των
Κυκλάδων και γεύτηκα τα αρωματικά φυλλαράκια του τουρσί πάνω στις σαλάτες, μαζί
με την κάπαρη. Ενθουσιάστηκα!
Αγόρασα βαζάκι για το σπίτι αλλά ήθελα να δοκιμάσω να φτιάξω κι εγώ αλλά νόμισα
ότι ήταν πολύ δύσκολο.
Το περσινό όμως καλοκαίρι η φίλη η Γιώτα Τ. με παρακίνησε να δοκιμάσω. Αν και
όλα ήταν ανθισμένα, μαζέψαμε τρυφερά φυλλαράκια και έφτιαξα ένα βαζάκι. Έγινε νοστιμότατο,
το διατήρησα στο ψυγείο και το χρησιμοποιήσαμε στις σαλάτες μας.
Στη φίλη μου τη Γιώτα αφιερώνω αυτή την εύκολη αλλά εξαιρετικά νόστιμη και
ιδιαίτερη συνταγή! Δοκιμάστε τη κι εσείς!













