Η χρυσή κολοκύθα ή γλυκοκολοκύθα έχει φυλακίσει τον ήλιο του καλοκαιριού
που έχει γλυκάνει τη σάρκα της και της έχει χαρίσει ξεχωριστό άρωμα!
Αυτή την εποχή στις αγορές αλλά και δίπλα στους επαρχιακούς δρόμους
πωλούνται φρέσκες, πολύ όμορφες κολοκύθες με υπέροχα χρώματα και σχήματα! Ας αγοράσουμε
μερικές που να μην είναι μαλακές ή χτυπημένες, διατηρούνται για αρκετό καιρό.
Παλιότερα τις κολοκύθες τις χρησιμοποιούσα μόνο για να φτιάξω γλυκιά κολοκυθόπιτα
ή παραδοσιακούς κολοκυθοκεφτέδες
της περιοχής μου. Αργότερα πειραματίστηκα με μερικές Αμερικάνικες συνταγές
και τις πρόσθεσα σε κέικ
και τάρτες ακόμα και σε φαγητό (τα
links ανοίγουν στο blog). Τότε στην κυριολεξία τις λάτρεψα!
Τέτοια εποχή, πριν χρόνια, όταν έμενα εκτός Ελλάδος, μία φίλη από το άλλο
ημισφαίριο μου είχε προσφέρει αρωματικές και πολύ χορταστικές τηγανίτες με πουρέ
κολοκύθας. Τις βρήκα πολύ καλές σε γεύση, αν και είχε χρησιμοποιήσει πουρέ από
κονσέρβα.
Στο σπίτι μου τις δοκίμασα με φρέσκια κολοκύθα και έγιναν εξαιρετικές σε υφή και αρώματα.













