Κέικ με Χουρμάδες

Οι χουρμάδες είναι μια αγαπημένη και εξαιρετικά θρεπτική τροφή όλων των κατοίκων της Αραβικής χερσονήσου. Τους προτιμούν φρέσκους ή αποξηραμένους και τσυς συνοδεύουν με τσάι ή αραβικό καφέ, αρωματισμένο με κάρδαμο.
Κατά τη διάρκεια Ραμαζανιού το απόγευμα, όταν σταματούν την ολοήμερη νηστεία, τρώνε λίγους χουρμάδες και μετά πίνουν νερό.
 

Από τους πολύ ώριμους γίνεται μια πάστα με την οποία γεμίζουν τα maamul, μικρά παραδοσιακά μπισκοτάκια, στρογγυλά ή οβάλ. Μια σχετική συνταγή θα δημοσιεύσω αργότερα.
 

Η παραλία της Τζέντας από το Hilton

To εσωτερικό του ξενοδοχείου Hilton της Τζέντας είναι ένας κήπος. Εδώ φαίνεται το εσωτερικό ασανσέρ από το οποίο η θέα είναι εκπληκτική.

Η παραλία της Τζέντας, που ονομάζεται Cornish, από το εστιατόριο του Hilton στον 12ο όροφο.

Σέσκουλα με Φρέσκια Ντομάτα και Σέλινο

(Μια συνταγή από τη Βαρβάσαινα Ηλείας)
Ο Πύργος της Ηλείας είναι μια πόλη με καταπληκτικά ιχθυοπωλεία. Καθημερινά, όλες τις εποχές του έτους, βρίσκεις ό,τι ψάρι ζητήσεις, ανάλογα με το βαλάντιό σου. Έχει όμως και πάμπολλα κρεοπωλεία, γιατί στην περιοχή αγαπούν το κρέας και μάλιστα το χοιρινό. Πολλά εστιατόρια διαφημίζουν την εξαιρετική τους γουρουνοπούλα, ψημμένη πάνω σε κλιματόβεργες στο φούρνο. Όλα αυτά, όταν πρωτοεπισκέφτηκα την περιοχή και το χωριό του συζύγου μου, τη Βαρβάσαινα, μου έκαναν μεγάλη εντύπωση. Γνώρισα όμως κι ένα απλό καλοκαιρινό φαγητό με χορταρικά που έχει όλα τα αρώματα του καλοκαιριού. Στη δική μου περιοχή δεν το συνηθίζουμε.
Το πρωτόφαγα στη Μαίρη στη Σπιάντζα και από αυτή έμαθα να το μαγειρεύω. Τη μόνη προσθήκη που τόλμησα να κάνω στη συνταγή, αλλά μόνο όταν είμαι στην Αθήνα, είναι μερικές λιαστές ντομάτες. Στην Ηλεία αυτό θα ήταν ιεροσυλία!
 

Χρώματα κι αρώματα από τη Τζέντα

Ινδικό φούλι κόκκινο και άσπρο
 

Ολυμπία, ο χώρος και το νέο Μουσείο

Ο ναός της Ήρας κτισμένος στη βορειοδυτική γωνία του ιερού χώρου της Άλτεως, στους νότιους πρόποδες του Κρονίου λόφου.

Ο Ναός του Δία , ένα κτίσμα δωρικού ρυθμού με 6 κίονες στη κάθε στενή και 13 στην κάθε μακριά πλευρά του.

Αυγούστα, μια ιστορική πόλη

Η Αυγούστα, το Augsburg (Άουγκσμπουργκ), είναι η τρίτη μεγαλύτερη πόλη της Βαυαρίας και μια από τις παλαιότερες πόλεις της Γερμανίας στα νότιο-δυτικά της χώρας.
Πρόκειται για μια πανεπιστημιακή πόλη, Universitätsstadt τη λένε οι Γερμανοί.

(Ο Αυτοκράτορας Αύγουστος)

 Η πόλη ιδρύθηκε το 15 ​​π.Χ. από το Δρούσο και τον Τιβέριο ως Augusta Vindelicorum, με διαταγή του πατριού τους αυτοκράτορα Αυγούστου. Το όνομα Augusta Vindelicorum, δηλαδή Augusta της Vindelici, περιοχής όπου υπήρχε Ρωμαϊκό στρατόπεδο και γύρω στο 120 μ.Χ. έγινε η πρωτεύουσα της ρωμαϊκής επαρχίας της Raetia.

 

(Το Δημαρχείο της πόλης)

Ταξιδεύοντας στη ρομαντική Βαυαρία

 

Η Ρομαντική οδός/ Romantischen strasse, όπως την ονόμασαν οι Σύμμαχοι στο τέλος του Β΄ Παγκόσμιου Πολέμου.

Ομπεραμεργκάου/ Oberammergau: ένα παραμυθένιο χωριό, διάσημο παγκοσμίως για τα υπέροχα ζωγραφισμένα από ντόπιους σπίτια και την αναπαράσταση των «Παθών» κάθε 10 χρόνια.

Μια επίσκεψη στο Μόναχο της Βαυαρίας

Το Μόναχο (γερμ. München) είναι η τρίτη μεγαλύτερη πόλη της Γερμανίας σε πληθυσμό και πρωτεύουσα του ομόσπονδου κράτους της Βαυαρίας.
Το όνομά του λέγεται ότι προήλθε από τον Οίκο των Μοναχών, το μοναστήρι των Βενεδικτίνων της Τέγκερνζεε. Ιδρυτής του είναι Ερρίκος ο Λέων, δούκας της Βαυαρίας (1157) που παραχώρησε στους μοναχούς το δικαίωμα λειτουργίας αγοράς.

Το κέντρο της πόλης, η πλατεία Marienplatz.

Μελιτζάνες στο φούρνο με ντομάτα και χαλούμι

Στην Πάφο η φίλη μου η Γεωργία μας ετοίμασε πολλά νόστιμα μεζεδάκια για να συνοδεύσουμε τη Ζιβανία. Όμως οι μελιτζάνες της στο φούρνο με χαλούμι, όχι με φέτα, όπως συνηθίζουμε στην Ελλάδα, έκλεψαν την παράσταση. Μου άρεσε πολύ αυτή η εκδοχή και την επανέλαβα στην Αθήνα, προσθέτοντας μόνο λίγο κάρυ. Το φαγητό αυτό συνοδεύει πολύ καλά τους άλλους μεζέδες αλλά και σκέτο αποτελεί εξαιρετική καλοκαιρινή επιλογή. Δεν έχει καθόλου δυσκολία.


Πώς το μαγειρεύω

Κύπρος του ονείρου, Πάφος

Η Πάφος είναι πόλη στο νοτιοδυτικό τμήμα της Κύπρου, πρωτεύουσα της ομώνυμης επαρχίας και ένα από τα πιο σημαντικά αρχαία βασίλεια της νήσου.

Στην αρχαιότητα η πόλη ήταν διάσημη ως κέντρο λατρείας της θεάς Αφροδίτης.

Ο Παυσανίας και ο Όμηρος αναφέρουν σαν ιδρυτή της Πάφου και της Παλαίπαφου τον Αγαπήνορα, Αρκάδα Βασιλιά της Τεγέας που, μετά την επιστροφή του από τον Τρωικό πόλεμο, ίδρυσε την Παλαίπαφο, τα σημερινά Κούκλια.

Τα κυπριακά βασίλεια διαλύθηκαν κατά τα τέλη του 4ου π.Χ. αιώνα από τον Πτολεμαίο Α', έναν από τους διαδόχους του Μεγάλου Αλεξάνδρου.
 

Η Σίντρα και τα παλάτια της

Η Σίντρα είναι η δεύτερη μεγάλη πόλη σε πληθυσμό της Πορτογαλίας, μετά τη Λισσαβώνα.
Η πόλη έχει χαρακτηριστεί ως μνημείο της Παγκόσμιας Πολιτιστικής Κληρονομιάς από την ΟΥΝΕΣΚΟ λόγω της ρομαντικής αρχιτεκτονικής του 19ου αιώνα.
Ήταν η θερινή κατοικία των βασιλέων, κτισμένη μέσα σε μια πανέμορφη φύση.

Cabo da Roca, το Δυτικότερο Άκρο της Ευρώπης

Cabo da Roca

Το ακρωτήριο αυτό είναι το δυτικότερο άκρο της ηπειρωτικής Πορτογαλίας αλλά και της ηπειρωτικής Ευρώπης.

Ήταν γνωστό στους Ρωμαίους ως Promontorium Magnum.

Το 16ο αιώνα ο Πορτογάλος ποιητής Luís de Camões περιγράφει το Cabo da Roca ως ο τόπος "όπου η γη τελειώνει και η θάλασσα αρχίζει»

 

 

Τα πλακάκια, τα “azulejos", και τα πλακόστρωτα της Λισσαβόνας

Τα Αζουλέζου (azulejo) είναι ζωγραφική σε σμαλτωμένα κεραμικά πλακάκια. Η ονομασία είναι αραβικής προέλευσης από τη λέξη al – zulayj, που σημαίνει «γυαλισμένη πέτρα».

Η τέχνη του αζουλέζου μεταφέρθηκε στην Ισπανία και την Πορτογαλία από τους Μαυριτανούς της Βόρειας Αφρικής κατά το 14ο αιώνα.

Λισσαβόνα-Lisboa

Τα τραμ που σε ανεβάζουν στις λόφους της πόλης.